غربت و حیرت امیرکبیر در تهران امروز/

کوروش سلیمانی: در نمایش «ناگهان پیت حلبی»، نگاه‌مان به جامعه تلخ نیست 

 


 

نمایش «ناگهان پیت حلبی» به کارگردانی کوروش سلیمانی، روایت‌گر تغییر چهره تهران و فرهنگ ایرانی از دیدگاه امیرکبیر است؛ تغییری که به گفته این کارگردان، گاهی تا مرز ابتذال پیش رفته است.

کیمیا خطیب‌زاده: نمایش «ناگهان پیت حلبی» این روزها در طبقه فوقانی تالار مولوی روی صحنه است. نمایشی که اجرای خود را از 10 دی آغاز کرده و تا 6 بهمن ادامه دارد. نویسندگی متن این نمایش بر عهده امیرعلی نبویان بوده است؛ متنی با فضایی طنز و دیالوگ‌هایی آهنگین که با کارهایی که تا به حال دیدیم تفاوت‌های زیادی دارد.

امیرکبیر با لباس و جامه و لحن فاخرش وارد تهران امروز می‌شود و چیزی را که می‌بیند باور نمی‌کند. لیلی که مجنون را رها کرده و ابوعلی سینایی که دکان محصولات پزشکی برای خودش باز کرده است. فضای نماش «ناگهان پیت حلبی» در فضایی امروزی می‌گذرد، با این حال حتی مجرمان و جوانان جاهل هم در این فضا به شعر حرف می‌زنند. راوی، قصه‌های تو‌در‌تو را برای ما به هم وصل می‌کند و ما را با امیرکبیر در این سفر غریب همراه می‌کند.

مسیح کاظمی، وحید آقاپور, محمد‌طیب طاهر، علی عامل‌هاشمی، ارسطو خوش‌رزم و سینا کرمی در این نمایش کمدی-اجتماعی به ایفای نقش می‌پردازند.

به بهانه این نمایش، سایت ایران تئاتر به سراغ کورش سلیمانی رفته و با او که بعد از تجربه‌های بازیگری مختلف، به عرصه کارگردانی بازگشته، گفت‌و‌گویی انجام داده است که می‌خوانید.

در جامعه امروز تئاتر، گرایش به کار طنز کمتر شده و بیشتر نوعی از آن مانده که شاید طنز عامه پسند و یا سخیف نام بگیرد. چه شد که در چنین فضایی تصمیم گرفتید به سمت کار کمدی بروید و این متن را انتخاب کردید؟

امسال می‌خواستم بعد از مدتی تاخیر حتماً یک نمایش را به صحنه ببرم. سعی کردم متنی را انتخاب کنم که هم دغدغه‌های من را مطرح کند، هم تماشاگر را راضی کند. بدون جذابیت ارزشمندترین حرف‌ها هم از بین می‌روند. متاسفانه تلقی فعلی از کار کمدی کاری بی ارزش است که به دلایل متفاوتی ایجاد شده. یکی از این دلایل، کارهای سطح پایینی هستند که به هر قیمتی می‌خواهند مخاطب را بخنداند و در حال حاضر شاید زیاد وجود داشته باشند.

وقتی متن امیرعلی نبویان را خواندم دیدم در آن هم دغدغه‌های جدی اجتماعی مطرح است و هم بیان و طنز خیلی خوبی دارد. در طی کار هم سعی کردم این ویژگی‌های مثبت را تقویت کنم. می‌خواستیم در کنار جذابیت و شیرینی نمایش، تلنگری هم به مخاطب بزنیم و او را به فکر وا داریم. در بازخوردهایی هم که تا به حال از تماشاگران گرفتیم، فکر کنم در این زمینه موفق بودیم. این نمایش یک کمدی تلخ و یک کمدی تفکر برانگیز است که این ویژگی را سعی کردیم هم در متن داشته باشیم، هم در بازیگری و هم در کارگردانی. ما در «ناگهان پیت حلبی» تلاش کردیم با کمترین اشتباه کمدی کار کنیم. خواستیم این تلقی را عوض کنیم و بگوییم کار کمدی هم می‌تواند ارزشمند باشد.

نمایش «ناگهان پیت حلبی» فرمی اپیزودیک و شهر‌قصه‌وار دارد. در لا‌به‌لای این قصه‌ها ما با تصویر تلخی از جامعه امروز تهران و پدیده معاصر شدن مواجه می‌شویم. آیا واقعا تصویری که از جامعه معاصر می‌بینید تا این حد تلخ است؟

در نمایش همه چیز غلو شده است و اصلاً جذابیت‌اش هم در همین نکته است. تمام مقوله‌های بزرگ بشری مانند مرگ، عشق و... در اوج خود نمایش داده می‌شوند. این اغراق در کار کمدی بیشتر می‌شود. این مسئله را به خوبی در کاریکاتور می‌توان دید. همه چیز غلو می‌شود و روی بعضی چیزها به طرز اغراق‌آمیزی تاکید می‌شود.

نگاه ما هم در این نمایش تلخ نیست. هما‌ن‌طور که نمایش را با امید به پایان می‌رسانیم و امیر کبیر در جمله‌های پایانی‌اش خطلب به تهران  می‌گوید «ای شهر غریب باش تا برگردم.» این نمایش سعی در کمک کردن دارد. همان‌طور که امیر کبیر با وجود غربتی که با این فضای معاصر حس می‌کند، سعی در کمک کردن همه افرادی دارد که در این مسیر می‌بیند. مثل جوان‌های پارک یا باربد. در جامعه امروز هم افراد بسیار زیادی هستند که مانند امیرکبیر، قهرمانانه با عادات ناصحیح جامعه مبارزه می‌کنند، با این حال نمی‌توانیم زشتی‌های موجود را هم نادیده بگیریم.

امیرکبیر در نمایش «ناگهان پیت حلبی» به تهران امروز سفر می‌کند

اما ممکن است این دیدگاه به مخاطب القا شود که نمایش با نو شدن مخالف است. یا همان نگاه نوستالژیک رایج را به گذشته دارد.

من به هیچ وجه مشکلی با نو شدن ندارم. خود میرزا تقی خان امیرکبیر که شخصیت اصلی این نمایش است، از بزرگان پیشروی مدرنیسم بود. امیرکبیر کسی بود که با دارالفنون، اولین پایه‌های شکل‌گیری دانشگاه را در ایران بنا گذاشت و در واقع سبب شروع همین جریان معاصرسازی شد.

در این نمایش هم مشکل و انتقاد ما نو شدن نیست، بلکه شیوه نو شدن است. نو شدن لازمه هر جامعه و هر طبیعتی است، اما اتفاقی که الان در جامعه امروز ما می‌افتد با نو شدن فاصله دارد و به گاهی اوقات به ابتذال نزدیک می‌شود.

در نمایش از راوی استفاده می‌کنید. این مسئله در متن بود یا در زمان اجرا آن را اضافه کردید؟

می‌خواستیم در کنار جذابیت و شیرینی نمایش، تلنگری هم به مخاطب بزنیم و او را به فکر وا داریم. در بازخوردهایی هم که تا به حال از تماشاگران گرفتیم، فکر می‌کنم در این زمینه موفق بوده‌ایم.
 

سیستم نگارش متن مبتنی بر نمایش‌های آیینی است. من تخصصی در کار آیینی نداشتم، اما نمی‌خواستم در فرم همیشگی آن کار کنم. می‌خواستم از نمایش آیینی عبور کنم و به فرم جدیدی برسم. نمایشی که در عین داشتن عناصر آیینی برای مخاطب امروزی ملموس است. راوی هم یک راوی امروزی است که مانند دختران امروزی لباس می‌پوشد و حرف می‌زند و رفتار می‌کند. با این حال نفس وجود راوی از نمایش‌های آیینی گرفته شده و اتفاقی بود که در متن شاهدش بودیم و در اجرا رویش بیشتر تاکید کردیم.

 

برای اولین بار در سالن فوقانی تالار مولوی نمایش را به روی صحنه بردید. چه شد که این سالن را انتخاب کردید؟

از طرف امیر حسین حریری، مدیر تالار مولوی، پیشنهادی به ما برای اجرا در این سالن شد. این سالن در واقع سالن سمینار مانندی است که باید آن را برای تئاتر آماده می‌کردیم. صندلی‌های تالار مولوی را آوردیم بالا و سعی کردیم امکانات صوتی و نوری را فراهم کنیم. انتظار نداشتیم در یک جای غریب با این حجم از استقبال مواجه شویم، اما با وجود این‌که اولین نمایش اجرا شده در این سالن بودیم، با استقبال خوبی مواجه شدیم و هر شب با صندلی‌های پر رفتیم.

امکانات سالن برای اجرای تئاتر کم نبود؟ این مسائل را چگونه حل کردید؟

باید باور کنیم که تئاتر ما همیشه فقیر بوده است. من خودم تهیه کننده این نمایش هستم و همه هزینه‌ها را باید از گیشه تامین کنم. تمام سعی‌ام را کردم تا کار ناقص نباشد و از چیزی کم نگذاریم. با این حال تلاش کردیم نمایشی مینی‌مالیستی را در طراحی صحنه و متن به صحنه ببریم و با بازی‌ها فضا را بسازیم. اعتقاد من این است که بازیگری می‌تواند فضا را بهتر از دکور و صحنه بسازد. به هر حال محدودیت‌ها همیشه خلاقیت را هم در پی خود می‌آورند. ما هم سعی کردیم از این خلاقیت در نورپردازی و کمبودهای دیگر سالن استفاده کنیم و راه‌حل دیگری بیاندیشیم.

صحنه‌ای از نمایش «ناگهان پیت حلبی»

شاید بتوان گفت قسمت آواز خواندن امیرکبیر در نمایش از بقیه قسمت‌ها موفق‌تر است و با اقبال خیلی خوبی هم از سوی مخاطبان رو‌به‌رو می‌شود. با این‌حال بعد از تمام شدن این بخش، انگار ریتم نمایش کندتر می‌شود و از آن فضا فاصله می‌گیرد. این تغییر در لحن و ریتم از قصد بود؟

هر صحنه‌ای در نمایش پتانسیل و ظرفیت خاص خود را دارد. شاید در اجراهای ابتدایی در یکدست بودن ریتم مشکل داشتیم، اما الان از نظرم بسیار یکدست‌تر و منسجم‌تر شدیم و این مسئله دیگر حس نمی‌شود.

با این حال بخشی از این مسئله هم به ذات صحنه‌ها برمی‌گردد. اصولاً موقعیت آواز خواندن موقعیت جذابی است، چه برسد که خواننده آن امیرکبیر باشد. تئاتر هنری زنده و پویا‌ست. برای خود من واکنش تماشاگران در این مدت بسیار جالب بوده است. تماشاگران با هم می‌خندند و با هم در جاهایی که تحت تاثیر قرار می‌گیرند، سکوت می‌کنند. این هماهنگی برای خود من بسیار جذاب است. خوشبختانه بازیگران هم نشان دادند که می‌توانند این طور مخاطب را تحت تاثیر قرار بدهند و می‌دانند تا کجا باید پیش بروند و کجا باید توقف کنند.

صحنه‌ای از آواز خواندن میرزا خان امیرکبیر در نمایش «ناگهان پیت حلبی»

بازیگران‌تان گروهی حرفه‌ای به نظر می‌رسند که مخصوصاً صداهایی آماده و مناسب دارند. از تمرین‌ها و مخصوصا تمرین‌های آوایی و گفتاری بگویید که برای این نمایش در نظر گرفته بودید.

بازیگران من همه بازیگرانی خوب و حرفه‌ای هستند که از گام اول با تلاش و صبر و ممارست با هم پیش آمدیم. این نمایش با وجود متن آهنگین و خاص‌اش تمرین‌های خاصی را هم می‌طلبید که بازیگران بتوانند آن‌چه را که در متن می‌گذرد به خوبی بیان کنند. متن نمایش نکاتی بسیار ریز و جزئی دارد و مخاطب در لایه‌های متفاوتی از متن می‌تواند با آن درگیر شود. به خاطر وجود همین لایه‌های متفاوت و جزییات بسیار متن، بازی بازیگران و نحوه بیان و لحن آن‌ها از اهمیت بالایی برخوردار بود که سعی کردیم روی آن بیشتر کار کنیم.

با توجه به زمان کوتاه مدت اجرا، ممکن است در فرصت دیگری باز هم این نمایش را به صحنه ببرید؟

بله بسیار پیگیر این مسئله هستیم که در بهار سال آینده باز هم با این نمایش به صحنه برگردیم. این نمایش حرفی را دارد می‌زند که به گفته بسیاری از بزرگواران و اساتیدی که در این مدت به تماشای کار ما نشستند، بسیار به موقع و به روز است. نمایشی که در کنار پرداختن به دغدغه‌های اجتماعی مخاطب را هم می‌خنداند. امیدواریم در سال آینده باز هم فرصتی برای اجرای «ناگهان پیت حلبی» پیش بیاید.

 

از سایت ایران تئاتر :

http://www.theater.ir/fa/conversation.php?id=44587 

+ نوشته شده در چهارشنبه یکم بهمن 1393ساعت 15:26 توسط کورش سلیمانی |

 

پشت صحنه و گفتگوی برخی عوامل نمایش " ناگهان پیت حلبی" با برنامه ی سفید؛ برای دیدن این برنامه به نشانی زیر مراجعه کنید:

http://www.aparat.com/v/Irwux 

+ نوشته شده در چهارشنبه یکم بهمن 1393ساعت 10:39 توسط کورش سلیمانی |

سلام دوستان عزیز؛

به اطلاع می رسانم که به امید خدا از امروز تا دوشنبه ششم بهمن ماه، اجرای ما در سالن باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران( طبقه ی فوقانی تالار مولوی) ادامه خواهد داشت ... سعی ما بر این است که با توجه به استقبال خوب و شیرینِ تماشاگران که از همان اجرایِ نخست به وقوع پیوست و همچنان ادامه دارد، هفته یِ آخر را دو اجرا در روز (یکی در ساعت پنج و یکی در ساعت هفت غروب) داشته باشیم که در این صورت اعلام خواهیم کرد ...

ممنون از شما که آمدید و با حضورتان و نقدتان و نظرتان و تشویق تان حمایت مان کردید، ممنون از شما که به تماشای نمایش ما خواهید آمد ... و ممنون از شما که نتوانستید بیایید، گرفتار بودید، کار داشتید، دور بودید؛ اما به هر شکلی در کنارمان بودید و حضورتان حس شد ...


 

نمایش «ناگهان پیت حلبی» تا ششم بهمن تمدید شد
به دلیل استقبال تماشاگران؛
نمایش «ناگهان پیت حلبی» تا ششم بهمن تمدید شد
 
عوامل اجرایی نمایش «ناگهان پیت حلبی» اجرای روز گذشته خود را به یاد و خاطره زنده یاد حمید سمندریان تقدیم کردند.

نمایش «ناگهان پیت حلبی» نوشته امیرعلی نبویان و با کارگردانی کوروش سلیمانی به دلیل استقبال تماشاگران تا ششم بهمن ماه تمدید شد.

به گزارش ایلنا، نمایش «ناگهان پیت حلبی» که از 10 دی ماه در سالن اصلی باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران (طبقه‌ی فوقانی تالار مولوی) روی صحنه رفته است به دلیل استقبال تماشاگران تا ششم بهمن ماه تمدید شد.

در توضیح روایت این نمایش آمده است: امیرکبیر در دنیای امروز به دنبال کار وارد شهری می‌شود و در این جستجو با شخصیت‌‌هایی برخورد می‌کند و ماجراهایی برایش به وجود می‌آید. در طی جستجویی که امیرکبیر برای کار می‌کند ما با شرایط و معضلات اجتماعی کنونی با زبانی آهنگین و ریتمیک مواجه می‌شویم.

عوامل اجرایی نمایش «ناگهان پیت حلبی» اجرای روز گذشته خود را به یاد و خاطره زنده یاد حمید سمندریان تقدیم کردند.

مسیح کاظمی، وحید آقاپور, محمد طیب طاهر، علی عامل هاشمی، ارسطو خوش رزم و سینا کرمی در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

این نمایش پیش از این نیز به دلیل استقبال تماشاگران پنجشنبه‌ها و جمعه‌ها به صورت دو اجرایی در سئانس‌های 17 و 19 روی صحنه رفت که احتمالا و طبق اخباری که به زودی منتشر می‌شود طی روزهای تمدید شده نیز به همین ترتیب با دو اجرا میزبان تماشاگران خواهد بود.

از دیگر عوامل این نمایش می‌توان به آریان رضایی (دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز)، امین اولیا (دستیار دوم کارگردان)، سینا ییلاق‌بیگی (طراح صحنه)، مژگان عیوضی (طراح لباس)، رضا حیدری (طراح نور)، سمیه فراهانی (طراحی و ساخت ماسک)، سینا افشار (طراحی پوستر و بروشور)، تومیک تاروردیان (آهنگساز) و پریناز آل آقا (عکاس) اشاره کرد.

نمایش «ناگهان پیت حلبی» تا ششم بهمن ماه به مدت 55 دقیقه در سالن اصلی باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران (طبقه‌ی فوقانی تالار مولوی) روی صحنه می‌رود.

 

http://www.ilna.ir/news/news.cfm?id=244314 

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم دی 1393ساعت 10:29 توسط کورش سلیمانی |

 

نمایش ناگهان پیت حلبی پنجشنبه و جمعه ها دو اجرایی می شود ...

کمدی ناگهان پیت حلبی به نویسندگی امیرعلی نبویان و کارگردانی کورش سلیمانی که از دهم دی ماه در سالن اصلی باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران به روی صحنه رفته است به علت استقبال مخاطبان از این پس پنجشنبه و جمعه ها دو اجرایی می شود و سانس های 17 و 19 اجرا خواهد شد که علاقه مندان به تهیه بلیت های این نمایش می توانند به سایت تیوال مراجعه نمایند. همچنین جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره 09354859613 تماس بگیرند.

در این نمایش بازیگرانی چون مسیح کاظمی، وحید آقاپور، محمد طیب طاهر، علی عامل هاشمی، ارسطو خوش رزم و سینا کرمی به ایفای نقش می پردازند. 

گفتنی است ناگهان پیت حلبی تا کنون میزبان هنرمندانی چون شبنم مقدمی، علیرضا آرا، نیما رییسی، مریم معینی، مجید آقا کریمی، داریوش مودبیان، بهرام ریحانی، دکتر مهدی سلطانی، ناصح کامگاری، شهرام کرمی، رحمت امینی، شمسی صادقی، عبدالحی شماسی، رویا بختیاری، محمد وفائی، رهبر قنبری، بهروز خوش رزم، محمد حمزه ای، هادی حجازی فر، کامیاب امین عشایری، محمد رضا نجفی،منصور ضابطیان، محمد صوفی ،آناهیتا همتی ، اشکان مزیدی ، شاهین شرافتی و...

این نمایش هر شب به جز شنبه د سالن اصلی باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران (طبقه ی فوقانی تالار مولوی ) به روی صحنه می رود.

سایر عوامل و طراحان نمایش عبارت اند از: سینا ییلاق بیگی ( طراح صحنه ) مژگان عیوضی ( طراح لباس) رضا حیدری ( طراح نور) سمیه فراهانی ( طراح ماسک ) سینا افشار ( طراح پوستر و بروشور ) تومیک تاروردیانس ( آهنگ ساز) پریناز آل آقا ( عکاس ) آریان رضائی (دستیار اول کارگردان وبرنامه ریز_ مسئول روابط عمومی ) امین اولیا ( دستیار دوم کارگردان )علیرضا فاطمی ( دستیار سوم کارگردان) تبلیغات مجازی ( گروه جارچی) 

برای تهیه ی بلیت علاوه بر مراجعه ی مستقیم به تالار، به این نشانی هم می توانید مراجعه کنید:

http://www.tiwall.com/store/nagahanpithalabi 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم دی 1393ساعت 14:21 توسط کورش سلیمانی |

 

یادداشت دوست نازنین و هنرمند ارجمند تئاتر " کورش نریمانی" بر نمایش" ناگهان پیت حلبی" :


 

 

نمایش ( ناگهان پیت حلبی ) ، یک کمدی جذاب ، ساده ، بی تکلف و در عین حال موزون و به قاعده است . کلام آهنگین نمایشنامه - که ناخودآگاه حال و هوای شهر قصه ی بیژن مفید را در ذهن زنده می کند - و نگاه منتقدانه ی اجتماعی نویسنده اش ( امیرعلی نبویان )که به روز و ملموس و مسئولانه است ، در کنار کارگردانی به قاعده و به جای ( کورش سلیمانی ) و گروه بازیگران همگن و همراهش ، از ( ناگهان پیت حلبی ) نمایشی ساخته که همه چیزش سر جای خودش و درست به کار گرفته شده اند . 
آنها که با نمایش های کمدی - از هر گونه اش - سر و کار دارند ، درک می کنند که حفظ ریتم و نظام رفتاری و گفتاری بازیگران و رعایت درست سکوت و سکون در دل یک ماجرای خنده دار که به خودی خود سکوت و سکون را نمی پذیرد ، تا چه میزان مهارت و ممارست و خویشتنداری می طلبد . 
کارگردان با به کارگیری درست و به جای ابزارهای کار خود ، نشان می دهد که علاوه بر اینکه گروهی یکدست را روی صحنه رهبری کرده ، از کار و شیوه و سبک و سیاق نمایش خود آنقدر آگاهی دارد که بداند در هر سالن و هر شرایطی اجرا برود ، چه چیزی را می خواهد و چه چیزی دست و پایش را خواهد بست . پس به درستی از بسیاری حشو و زواید کار دل می کند و بر مبلغ کارش می افزاید .
ناگهان پیت حلبی ، به نظرم کار ارزشمندی است . کاری که در یک فضای نیمه مهجور و غیر تئاتری ، نظر تماشاگرش را از هر قشری به خود جلب می کند و حرفش را بی پیرایه می زند و در چهارچوب و اندازه ی خود باقی می ماند و بی جهت به هر دست آویز چشم پر کنی چنگ نمی زند تا به شکلی آماتوری نداشته هایش را بپوشاند . از این روست که علی رغم گمنامی یک سالن نمایشی ، اجرای این نمایش همراهی قابل قبول و خوب تماشاگر را هم به دنبال دارد . و این اتفاق خوبی است . بسیار خوب .

 

یادداشت کورش علیانی عزیز درباره ی نمایش" ناگهان پیت حلبی" :


 

                                                         ناگهان پیت حلبی                                                                                                                             

 


۱. به چه کسانی توصیه نمی‌کنم این نمایش را ببینند؟
اگر دنبال دیدن یک نمایش فاخر هستید نروید به دیدن «ناگهان پیت حلبی». این نمایش اصلا فاخر نیست. حتا مکان نمایش هم فاخر نیست. تا به حال چند سالن نمایش دیده‌اید که سن هم‌سطح زمین و زیر پای تماشاگران باشد؟ و فقط مکان نمایش نیست. شما بگویید، یک نمایش موزیکال که در بسیاری قسمت‌هایش بحر طویل است، می‌تواند فاخر باشد؟ قطعا نمی‌تواند. پس اگر فاخردانتان خالی شده، دور ناگهان پیت حلبی را خط بکشید.
اگر دنبال دیدن نمایشی هستید که پز دیدنش را به دیگران بدهید، به دیدن «ناگهان پیت حلبی» نروید. پز نمایشی را می‌شود داد که نویسنده‌اش شیکسپیری چخوفی برشتی کسی باشد. پز نمایشی را می‌شود داد که تویش یک عالم آدم معروف ردیف کرده باشند. «ناگهان پیت حلبی» حتی اسم پز دادنی‌ای ندارد. آدم بگوید «رفته بودم پیت حلبی ببینم»؟
اگر دنبال این هستید که بعد از دیدن نمایش نقدی بنویسید که فوکویی شروع شود و دلوزی تمام شود و آن وسطش هم البته یک نگاه دنبه‌دار فرویدی-لکانی داشته باشد، شرمنده. «ناگهان پیت حلبی» از این چیزها برنمی‌دارد. نه واقعا. برنمی‌دارد.

۲. متن نمایش چه طوری است؟
متن نمایش را امیر علی نبویان نوشته است. متن هم در مضمون و هم در سبک و هم در خط داستانی مانند شهر قصه است. شهری پر از خرده‌کلاش‌ها و واداده‌ها که یک «دیگر» واردش می‌شود و در روایتی آهنگین ناسازگاری‌هایش را با این شهر می‌بینیم و در نهایت نقدی است به سیر سریع و شاید ترسناک تحولاتی که به سوی ناکجا می‌روند؛ چیزی شبیه نقد تجدد یا نقد احوالات اجتماعی معاصر. اما اگر گمان می‌کنید الان می‌توانید حدس بزنید توی نمایش چه خبر است، اشتباه می‌کنید. نمایش در عین این شباهت‌ها به شهر قصه، نمایشی کاملا مستقل و روی پای خود و وابسته به فضا و زمان و زبان امروز است.
متن نمایش بسیار ریزبافت است. یک نمایش پنجاه دقیقه‌ای را تصور کنید که تویش غزل حافظ می‌خوانند و شعرهای شاملویی می‌خوانند و دیالوگ‌های علی حاتمی‌وار هست و لاتی حرف زدن معتادان هست و ترانه‌ی رپ هست و حرف‌های کف بازاری کلاش‌ها و ادای محاوره‌ی خواننده‌ها و کلی چیز دیگر اما این چهل‌تکه‌ی زبانی را چنان ظریف دوخته‌اند که کنار هم نشستن این‌ها اصلا توی ذوق نمی‌زند. از این نظر (زبان چهل‌تکه) می‌توانید زبان متن را با زبان شیکسپیر مقایسه کنید. شیکسپیر هم اهل خلوص زبانی نبود و نمایش‌هایش را با زبان چهل‌تکه می‌نوشت. و به قول قدیمی‌ها متن نمایش سهل و ممتنع است. اگر تجربه‌ی نوشتن نداشته باشی گمان می‌کنی یک متن با خط روایی یک بعدی و بدون فلاش‌بک و فلاش‌فوروارد و درهم‌آمیختن خط زمانی است و زبانش هم که مسجع و ریتمیک یا همان بحر طویل است، پس لابد آسان است. اما اگر قبلا نوشته باشی یا تلاش کنی شبیهش را بنویسی آن وقت کم‌کم متوجه تک‌تک ظرافت‌های توی دیالوگ‌ها می‌شوی.
متن بدون این که هیچ ادای آوانگارد و تحقیر مخاطبی را در خود ذخیره کرده باشد، پر از ارجاع‌های ظریف فرامتنی است. چرا می‌گویم ظریف؟ چون اگر این ارجاع‌های فرامتنی را در نیابید از قسمتی از لذت متن مخروم می‌شوید اما متن برایتان مبهم نمی‌ماند و به قول معروف دست خالی برتان نمی‌گرداند.

۳. طراحی دکور، لباس، موسیقی و...
وقتی به چند چهارپایه و میز و نیم‌کت و یک قاب خالی و یک میکروفون که کل دکور است نگاه می‌کنید با خودتان می‌گویید «همین؟ همه‌ش همین؟» اما بعد می‌بینید که جا به جا کردن همین چهار تکه تیر و تخته چه طور واقعا فضا را برای هر پرده عوض می‌کند و حیرت می‌کنید. همین نمایشی که گمان می‌کنید دکور ساده‌ای دارد، برای این که به یک نقش کمک کند، یک نفر طراح و سازنده‌ی ماسک برایش یک ماسک ساخته است. یک ماسک و فقط برای یک نقش در یک پرده. وقتی به این ماجرا دقت کنید متوجه می‌شوید که «آها. بلد اند کارهای خاص هم بکنند، اما فقط وقتی این کار را می‌کنند که لازم باشد، نه وقتی که بخواهند تفاوت را توی چشم تماشاگرانشان فرو کنند».
لباس‌ها کارکرد نمادین دارند، اما تخیلی نیستند. هزینه‌بر نیستند. و از همه مهم‌تر، آزاردهنده نیستند. طراح لباس خوب می‌دانسته که لباس باید یار نمایش باشد نه بار نمایش و چنین نیز کرده است.
دو نوازنده‌ی نمایش قطعا اعجوبه‌ی موسیقی نیستند، اما بنا هم نیست اعجوبه باشند. بنا است بتوانند موسیقی‌های مختلف سنتی و پاپ و ایرانی و خارجی را چنان بنوازند که ما و متن و گاه خاطره‌هامان را با هم همراه کنند، که می‌کنند.

۴. بازی‌ها چه طور بود؟
به طور خاص بازی خانم کاظمی در سه نقش راوی و لیلی و منشی با شادی و انرژی وصف‌ناپذیر و در عین حال پختگی قابل توجهش نخ تسبیح نمایش بود. و بعد باقی بازی‌گران که هر کدام خوب طعم نقش خودش را گرفته بود، از معتادی که بیماری‌ای مگو داشت و گاه درد مچاله‌اش می‌کرد بگیر تا پزشک شیاد و خواننده‌ی خالتور و محمدتقی خان که گاه با نگاه چند ثانیه‌ایش متن را از چند دیالوگ طولانی بی‌نیاز می‌کرد.

۵. آدم‌ها چه طور بودند؟
کورش سلیمانی نازنین را که از پیش خوب می‌شناختم. کورش اگر دو خصوصیت داشته باشد، اولینش صمیمیت است و دومینش دوری از ادا. گمان کنم اصلا ادا در آوردن بلد نیست. این طور بود که بر خلاف خیلی از نمایش‌های دیگر شما با صدای ضبط شده روبه‌رو نمی‌شدید، با انسان سر و کار داشتید، حتا وقتی با لبخند و مهربانی ازتان می‌خواستند تلفن‌های همراهتان را خاموش یا ساکت کنید. وقتی خوش‌آمد می‌گفتند و وقتی بروشور به دستتان می‌دادند و وقتی در آخر نمایش ازتان تشکر می‌کردند و می‌گفتند اگر صلاح دانستید نمایش را به دیگران نیز معرفی کنید، شما با جایاه رسمی و اخم و تخم و ادا و اطوار رو به رو نبودید، با انسان‌های مهربان و خندان و صمیمی رو به رو بودید.

۶.از من می‌شنوید؟
یک شب قبل از ساعت ۱۹:۰۰ بروید خیابان شانزده آذر، باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران، و ۵۰ دقیقه وقت بگذارید و «ناگهان پیت حلبی» را ببینید. ناگهان پیت حلبی یک چیز دارد که خیلی از نمایش‌ها ندارند. ناگهان پیت حلبی نه در پی آوانگارد بودن و آوانگارد شدن از مردم دور افتاده است و نه در پی جلب مردم به این بلاهت درافتاده که کل دیالوگ‌هایش به لباس زیر و محتویاتش گره خورده باشد. وقت دیدن «ناگهان پیت حلبی» یک نمایش موزیکال کمدی می‌بینید، اما احساس بلاهت و دهن‌دریدگی نمی‌کنید. به جایش احساس می‌کنید دارید یک نمایش مردمی را می‌بینید. نمایشی که مردم می‌بینندش، می‌فهمندش، و دوستش می‌دارند.

 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم دی 1393ساعت 9:0 توسط کورش سلیمانی |

 

گزارشی از نمایش "ناگهان پیت حلبی" همراه با صحنه هایی از اجرا و گفتگو با عوامل نمایش ... امشب از شبکه ی آموزش، برنامه ی محترم "سفید"، ساعت 23.10 ...

 

عکس مربوط به روزی ست که دوستان رادیو هفت به دیدن نمایش ما آمدند ... 

 

 

 

+ نوشته شده در شنبه بیستم دی 1393ساعت 15:10 توسط کورش سلیمانی |

 

عکس های نمایش " ناگهان پیت حلبی" ... 


 

برای دوستان دور از تهران؛ دوست داشتم حالا که نمی توانید به دیدن نمایش بیایید، لااقل تا حدودی در فضای کار قرار گیرید ...

 

 

برای دیدن ادامه ی عکس ها به نشانی زیر بروید:

http://theater.ir/fa/photo_report.php?cat=3077 

سایت ایران تئاتر - امیر تاروردی

 

+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم دی 1393ساعت 12:36 توسط کورش سلیمانی |

 
۱۶ دي ۱۳۹۳ ساعت ۹:۴۳ 

اجرای «ناگهان پیت حلبی» با ۳۳ درصد تخفیف برای دانشجویان 

 

بلیت‌های نمایش «ناگهان پیت حلبی» به نویسندگی امیرعلی نبویان و کارگردانی کورش سلیمانی، به جز پنج شنبه و جمعه‌ها، برای دانشجویان با ۳۳ درصد تخفیف عرضه خواهد شد. 
به گزارش سایت ایران تئا‌تر، علاقه‌مندان برای تهیه بلیت‌های تخفیف دار این نمایش با در دست داشتن کارت دانشجویی می‌توانند حضوری به گیشه مراجعه کنند. 
 
مسیح کاظمی، وحید آقاپور، محمد طیب طاهر، علی عامل هاشمی، ارسطو خوش‌رزم و سینا کرمی در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند. 
 
نمایش کمدی «ناگهان پیت حلبی» به نویسندگی امیرعلی نبویان و کارگردانی کورش سلیمانی، دی و بهمن ماه، هر شب ساعت ۱۹ در سالن اصلی باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران (طبقه فوقانی تالار مولوی) اجرا می‌شود. همچنین علاقه مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر، رزرو و هماهنگی می‌توانند با شماره ۰۹۳۵۴۸۵۹۶۱۳ تماس بگیرند.
 

http://theater.ir/fa/news.php?id=44257 

 

+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم دی 1393ساعت 10:41 توسط کورش سلیمانی |

بسم ا...؛ و ما آغاز کردیم ...

 

افتتاحیه نمایش کمدی ناگهان پیت حلبی به کارگردانی کورش سلیمانی و نویسندگی امیرعلی نبویان شب گذشته (پنجشنبه 11 دی ماه 93) با حضور جمعی از هنرمندان تئاتر، عکاسان و اصحاب رسانه برگزار شد. 

مراسم آغازین نمایش ناگهان پیت حلبی که توسط دکتر مهدی سلطانی سروستانی (استاد دانشگاه و بازیگرتئاتر، سینما و تلویزیون ) و در حضور هنرمندانی چون: داریوش مودبیان ، عبدالحی شماسی، ناصح کامگاری، شهرام کرمی ، دکتر رحمت امینی ، دکتر گل محمدی، بهرام ریحانی ،شمسی صادقی، کامیاب امین عشایری،رحیمه صباحی ، محمد وفائی، فربد فرهنگ کرمانی، محمد عمروآبادی( مدیر تیوال)، هادی حجازی فر، محمد حمزه ای، مهدی بوستانی سروستانی، فرهاد تفرشی ، رویا بختیاری، مهدی تجلی، سلما محسنی اردهالی، حسین احمدیان، کامبیز زاهد پور، سرگل اسلامیان، شهلا کاوندی، حسن عزت زاده و... افتتاح گردید با استقبال مخاطبان و اصحاب رسانه همراه شد. 
در پایان این مراسم اجرای نمایش ازسوی کارگردان و گروه اجرایی به بهرام ریحانی تقدیم شد. یهرام ریحانی ضمن خرسندی از حضور در این مراسم از گروه اجرایی سپاسگزاری کرد. این نمایش کمدی با بازی مسیح کاظمی، وحید آقاپور, محمد طیب طاهر، علی عامل هاشمی، ارسطو خوش رزم و سینا کرمی هرشب به جز شنبه ها ساعت 19 در سالن اصلی باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران ( طبقه ی فوقانی تالار مولوی ) به روی صحنه میرود. 

گفتنی است علاقه مندان برای تهیه ی بلیت های تخفیف دار نمایش می توانند به سایت تیوال مراجعه نمایند و برای رزرو و هماهنگی با شماره ی 09354859613 تماس بگیرند. بلیت های این نمایش برای دانشجویان همه ی رشته ها به جز شب های پنجشنبه و جمعه هر شب با سی و سه درصد تخفیف عرضه خواهد شد. 


 


 

به گزارش خبرگزاری برنا، مراسم آغازین نمایش «ناگهان پیت حلبی» شامگاه 11 دی ماه در سالن باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران در طبقه فوقانی تالار مولوی برگزار شد. 

در ابتدای این مراسم كامبیز زاهدپور كه اجرای برنامه را بر عهده داشت ضمن اشاره به تعمیراتی كه در حال حاضر در تالار مولوی در حال انجام است، گفت: در حالی كه تالار مولوی در حال نوسازی است، این مراسم آغازین می تواند پیش درآمدی بر شروع هرچه سریعتر فعالیت های مركز تئاتر مولوی باشد. 

سپس كورش سلیمانی كارگردان نمایش «ناگهان پیت حلبی» با حضور در جایگاه، در سخنانش با اشاره به عدم همكاری دیگر سالن های نمایش برای اجرای این اثر اظهار کرد: متاسفانه تعامل مناسبی بین هنرمندان و مدیران نمایشی وجود ندارد و من بعد از پیگیری های زیاد تقریبا از اجرای این نمایش ناامید شده بودم اما وقتی موضوع را با تالار مولوی و امیرحسین حریری در میان گذاشتم با استقبال خوبی مواجه شدم و بنا به پیشنهاد آقای حریری قرار شد این نمایش را در سالن باشگاه دانشجویان روی صحنه رود. علیرغم اینكه این سالن برای اجرای تخصصی تئاتر ساخته نشده اما با همكاری همكاران مركز تئاتر مولوی سعی شد وضعیت نور، صوت و امكانات از استانداردهای لازم برخوردار باشد. 

وی در ادامه با ارائه توضیحاتی درباره نمایش گفت: این نمایش نوشته امر علی نبویان است كه بخشی از دغدغه های فرهنگی و ذهنی من در جامعه امروز را شامل می شود و امیدوارم با اجرای این اثر گوشزدی به خودمان برای هوشیاری از افتادن در ورطه ابتذال فرهنگی باشد. 

در ادامه مراسم مهدی سلطانی با اشاره به اجراهای خود و هنرمندان مطرح دیگر در تالار مولوی در بخشی از صحبت هایش عنوان کرد: از این كه اولین شال نمادین مراسم آغازین اجراهای عمومی در مركز تئاتر مولوی را بر گردن كوروش سلیمانی می اندازم افتخار می كنم. 

سلطانی ضمن بر شمردن وی‍ژگیهای نمایش های مركز تئاتر مولوی گفت: هیچ مجموعه نمایشی در كشور به اندازه تالار مولوی در تاریخ تئاتر كشورمان جریان ساز نبوده است و باید بعد از این نوسازی و شروع فعالیت های مجددش دوباره به این جایگاه دست پیدا كند. 

سلطانی سپس شال نمادین مركز تئاتر مولوی را بر گردن كورش سلیمانی انداخت. 

جعفر گل محمدی مدیركل فرهنگی دانشگاه تهران هم طی سخنانی ضمن خوشامد گویی به هنرمندان حاضر در مراسم و ارائه گزارش مختصری از روند بازسازی مركز تئاتر مولوی اعلام کرد: با تمام محدودیت های مالی و برآورد مالی قابل توجهی كه برای بازسازی تالار مولوی پیش بینی شده بود، كار عمرانی این تالار در حال انجام است و دانشگاه تهران در این راستا تمام تلاش خود را به كار می برد. 

وی در ادامه با اشاره به جایگاه مركز تئاتر مولوی در فرهنگ كشور، از ایجاد دبیرخانه دائمی جشنواره بین المللی تئاتر دانشگاهی در مركز تئاتر مولوی خبر داد. 

در این مراسم هنرمندانی همچون داریوش مودبیان، عبدالحی شماسی، رحمت امینی، شهرام كرمی، بهرام ریحانی، هادی حجازیفر، كامیاب امین عشایری، مهدی سلطانی، فرهاد تفرشی و .... حضور داشتند. 

همچنین در پایان اجرای این نمایش، كورش سلیمانی اجرای این نمایش را به بهرام ریحانی تقدیم كرد. 

نمایش «ناگهان پیت حلبی» هر روز به جز شنبه ها ساعت 19 در سالن اصلی باشگاه دانشجویان با بازی وحید آقاپور، علی عامل هاشمی، مسیح كاظمی، محمد طیب طاهر، ارسطو خوش رزم و سینا كرمی روی صحنه است. 

در پایان اجرا هنرمندان حاضر از روند بازسازی تالار مولوی بازدید کردند .

http://www.bornanews.ir/Pages/News-251018.aspx 

http://www.farnews.ir/fa/63259 

+ نوشته شده در شنبه سیزدهم دی 1393ساعت 8:43 توسط کورش سلیمانی |

 

سلام دوستان؛ 

نمایش " ناگهان پیت حلبی" پنجشنبه یازده دی افتتاح شده و از جمعه پذیرای شما عزیزان خواهد بود ...

 


 

مراسم آغازین نمایش " ناگهان پیت حلبی" 

 

به گزارش خبرگزاری مهر، مراسم آغازین نمایش «ناگهان پیت حلبی» به كارگردانی كورش سلیمانیی ساعت 18:30 پنجشنبه یازدهم دی ماه با حضور هنرمندان، خبرنگاران و عکاسان هنری و مطبوعات در سالن باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران واقع در طبقه فوقانی تالار مولوی برگزار خواهدشد.
مهدی سلطانی بازیگر و مدرس تئاتر قرار است این اثر نمایشی را افتتاح کند. در این نمایش كه نوشته امیرعلی نبویان است، وحید آقاپور، علی عامل هاشمی، مسیح كاظمی، محمد طیب طاهر، ارسطو خوش رزم و سینا كرمی ایفای نقش می‌کنند.
از دیگر عوامل ای نمایش می توان به آرین رضایی دستیار اول كارگردان و برنامه ریز، امین اولیا دستیار دوم كارگردان، سینا ییلاق بیگی طراح صحنه، م‍ژگان عیوضی طراح لباس، رضاحیدری طراح نور، سمیه فراهانی طراحی و ساخت ماسک، سینا افشار طراحی پوستر و بروشور، تومیک تاروردیان آهنگساز و پریناز آل آقا عكاس اشاره كرد.
نمایش «ناگهان پیت حلبی» با مدت زمان 55 دقیقه، از دوازدهم دی ماه هرشب به جز شنبه ها ساعت 19 روی صحنه می رود.
تلفن های رزرو و هماهنگی : 09354859613 - 09013771797



فروش بلیت در سایت تیوال
http://www.tiwall.com/store/nagahanpithalabi 

 


 

خبرها:
http://www.mehrnews.com/news/2452617/ 
http://www.bornanews.ir/Pages/News-250018.aspx 

 

+ نوشته شده در چهارشنبه دهم دی 1393ساعت 9:44 توسط کورش سلیمانی |

 

گفتگوی من با خیرگزاری مهر درباره ی نمایش کمدی " ناگهان پیت حلبی " ؛ امروز ششم دی ماه نود و سه:

 

امیرکبیر دنبال کار می‌گردد/ «ناگهان پیت حلبی» با رویکرد مینی‌مال

کوروش سلیمانی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون قصد دارد نمایش «ناگهان یک پیت حلبی» را از 10 دی ماه در باشگاه دانشجویان دانشگاه تهران به صحنه ببرد.

کوروش سلیمانی درباره کارگردانی نمایش «ناگهان پیت حلبی» به خبرنگار مهر گفت: نمایش «ناگهان پیت حلبی» نوشته امیرعلی نبویان است که از نویسندگان طنزنویس برنامه «رادیو هفت» محسوب می شود و در طول چند سال گذشته با نوشته ها و داستان هایی که برای این برنامه نوشته، توانسته مخاطبان جدی پیدا کند. در حقیقت این نمایشنامه اولین نمایشنامه نبویان است و فضا و موقعیتی تخیلی و فانتزی را روایت می کند.

وی ادامه داد: در این نمایش امیرکبیر در دنیای امروز به دنبال کار وارد شهری می شود و در این جستجو با شخصیت هایی برخورد می کند و ماجراهایی برایش به وجود می آید. در طی جستجویی که امیرکبیر برای کار می کند ما با شرایط و معضلات اجتماعی کنونی با زبانی آهنگین و ریتمیک مواجه می شویم. این نمایش فضایی کمدی و طنز دارد و دغدغه های اجتماعی را که همیشه جزو علایق خود من هم بوده است، مطرح می کند.

بازیگر فیلم «اتوبوس شب» یادآور شد: نبویان زمانی که پیشنهاد اجرای این متن را به من داد از آن استقبال کردم چون این نمایشنامه مضامینی را مطرح می کند که دغدغه خود من نیز است. به نظرم تئاتر باید دغدغه مند باشد نه اینکه تنها مساله ای بی ربط و شخصی را به نمایش بگذارد.

...

نمایش ناگهان پیت حلبی

برای خواندن ادامه ی گفتگو به نشانی زیر بروید:

http://www.mehrnews.com/news/2448486/ 

+ نوشته شده در شنبه ششم دی 1393ساعت 10:21 توسط کورش سلیمانی |

  

   فرارسیدن ایام عزاداری انتهای ماه صفر، سالروز رحلت پیامبر رحمت و مهربانی (ص) و امام مجتبی (ع) و سالروز شهادت امام رضا (ع ) بر شما دوستان تسلیت باد ...

   در این ایام غمناک، و ضمن تسلیت درگدشت استاد مسلم فرهنگ عامه و هنر نمایش، استاد مرتضی احمدی، در این شام یلدا، امیدوارم زمستان پیش روی تان سراسر روشنی و گرما و نور باشد و غم از دل های شما دور ...

+ نوشته شده در یکشنبه سی ام آذر 1393ساعت 17:42 توسط کورش سلیمانی |

مطالب قدیمی‌تر